intuation <|3

INTUATION <|3

I have loved him for so long ... matagal ko siyang iningatan dito sa puso ko.. kahit pa ang sakit sakit na ng mga ginagawa niya, patuloy ko parin siyang minamahal ng sobra.. maswerte nga yung taong mahal na mahal niya.. kaso minalas nga lng siya kasi di siya mahal ng taong mahal niya… nakakatawa diba? Kung sino pang mahal mo yun pang ayaw sayo.. How Ironic life is..  I’d intentionally lied to myself many times nung sinabi kong di ko na siya mahal, but then sa tuwing nakikita’t naaalala ko siya, patuloy ko parin siyang minamahal, kailan pa kaya mawawala tong nararamdaman ko.. Maybe now is the time to let him go... I can hold on but the situation dictates that I can’t.

Maraming tao ang ginamit ko’t nasaktan ko mawala lang ang nararamdaman ko sa kanya. Kaso nanunudyo yata talaga ang pag-ibig, kung anong iwas ko sa kanya ganun ko din siya lalong minamahal, ang hirap sobra… pero tiniis ko lahat yun para sa kanya. and I mourn a lot of times as in a lot of times… maraming luha ang nasayang ko para lang sa kanya.. ilang beses ko ring nilunok ang pride ko ng paulit ulit ng dahil sa kanya, I ease the pain everytime nag-uusap kami tungkol sa taong mahal niya. Masakit pero kinakailangang tiisin cause I know love really hurts… kahit ganu pa akong nasaktan at naiyak ng dahil sa kanya, di ako nagsisising nakilala’t natutunan ko siyang mahalin. He’s one of the best thing that ever happened. No regrets na nakilala ko siya, dami kong natutunan sa kanya. I learned to sacrifice a lot of things; I became a matured enough person because of him. I now easily understand things.

Salamat sa kanya, naramdaman ko ang lahat ng pakiramdam, ang maging masaya, malungkot, matakot, maexcite, maiyak, mahiya, kiligin, mainspire,

MASAKTAN at MAINLOVE.

He made a great part for what I am now. He is a blessing, truly a blessing! Laking pasalamat ko ng makilala ko siya. Sana ganun din siya sakin. Ilang beses ko ring tinangkang isama siya sa lahat ng mga pangarap ko sa buhay, but somehow I realized, bat ko naman siya isasama? Eh may sariling pangarap naman siya. nakakainis nga  siya minsan. Masyado siyang honest at  manhind. Di niya lang napansin na may nasasaktan na pala sa pagiging honest niya. Di ko nga alam kung bat hanggang ngayon mahal ko pa rin siya. Matagal tagal ko na rin siyang minamahal. Sana naman matutunan ko narin siyang kamuhian. Gusto ko ng kalimutan kung ano man ang nararamdaman ko sa kanya. I just wanted to be happy. Pero bat ba ganito. Seems ayaw akong maging masaya. Sana lng pagdating ng araw may bunga ang lahat ng mga luha at sakit na naramdaman ko at patuloy ko paring nararamdaman.

“LOVE<3LOVE go away come again when I’m ready.

Romariz is want to be happy love love go away”